Nasze publikacje

Sprzedaż telefoniczna w nowym prawie konsumenckim

Jednym z powszechnych sposobów wykorzystywanych przez przedsiębiorców w celu zawarcia umowy z konsumentem jest telemarketing. Umowa zawarta z konsumentem przez telemarketera, przy wykorzystaniu środka porozumiewania się na odległość jakim jest m.in. telefon, stanowi umowę zawartą na odległość w rozumieniu ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta. W obecnym stanie prawnym telemarketer przed przedstawieniem oferty, musi uzyskać uprzednio zgodę od konsumenta.

Zanim dojdzie do zawarcia umowy na odległość z konsumentem, telemarketer na początku rozmowy powinien poinformować go o celu rozmowy, a ponadto podać identyfikujące go dane oraz dane identyfikujące osobę, w imieniu której telefonuje. Jeśli konsument w trakcie rozmowy z telemarketerem wyrazi zgodę na zawarcie umowy, to oświadczenie woli złożone przez niego, nie wywoła skutków prawnych. Do zawarcia umowy dojdzie dopiero wówczas, gdy telemarketer potwierdzi treść proponowanej umowy utrwaloną na papierze lub innym trwałym nośniku (np.: płycie CD/DVD, dysku przenośnym, e – mailu), a następnie konsument złoży utrwalone na piśmie lub innym trwałym nośniku oświadczenie o zawarciu takiej umowy.

W kolejnym kroku przedsiębiorca ma obowiązek przekazać konsumentowi potwierdzenie zawarcia umowy na odległość na trwałym nośniku w rozsądnym czasie po jej zawarciu, najpóźniej w chwili dostarczenia rzeczy lub przed rozpoczęciem świadczenia usługi. Potwierdzenie musi zawierać obowiązki informacyjne określone w ustawie o prawach konsumenta, chyba że przedsiębiorca dostarczył konsumentowi te informacje na trwałym nośniku przed zawarciem umowy. Obowiązki informacyjne stanowią integralną część umowy zawieranej na odległość i mogą być zmienione jedynie za wyraźnym porozumieniem stron.